4-10-08: SVC'08 - Vitesse Delft
SVC’08 15 – Vitesse Delft 5 5-4 (3-2)
Het Vijftiende wint spannende pot
SVC’08 begint al een echte vereniging te worden waarin mensen en elftallen voor elkaar klaar staan als dat nodig is. Het Vijftiende mocht dat vandaag ervaren. We kregen deze week te maken met vervelende medische berichten van Ardy en Franc, die voorlopig niet kunnen voetballen. En doordat het meespelen van Robert en Bertrand lange tijd onzeker was, dreigden er grote personele problemen. Gelukkig was Nico, die eerder al was bijgesprongen bij het zeventiende, bereid om bij ons de keepershandschoenen aan te trekken. Bas D. en Wim hadden een volledige wedstrijd gespeeld met hun eigen elftal, maar wilden proberen bij ons ook nog een helft vol te maken. Klasse mannen! Uiteindelijk waren Robert en Bertrand er toch, waardoor onze dug out flink gevuld was.
SVC en Vitesse maakten er een mooie pot van. Beide elftallen voetbalden af en toe uitstekend. Voor de neutrale toeschouwer was er veel te genieten. Bijvoorbeeld van de openingstreffer dan Wim. Hij rondde een prachtige dieptepass uitstekend af: 1-0. Lang stond deze voorsprong niet op het bord, want even later schoot een Delftse middenvelder knap van
In de pauze was het even puzzelen om vijf wissels toe te passen en weer een kloppend elftal te formeren. Bij Bas was de tank leeg, Aad ging zich voorbereiden op zijn verplichtingen in het Sponsorhome, Mark (die dit seizoen zijn debuut maakte alsof hij nooit was weggeweest) moest naar zijn vrouw, Sjoerd wilde graag gaan vlaggen en Kees R. offerde zich op om ook de vijfde wissel aan spelen te laten toekomen. De oplettende lezer mist nu de naam van Wim: inderdaad, hij ging nog even door en speelde uiteindelijk twee volledige wedstrijden. Blijkbaar geven doelpunten extra energie!
Ook na alle wijzigingen bleef het Vijftiende goed voetballen. Regelmatig legden we gevaarlijke aanvallen op de mat. Na een kwartier kwam Erik door op links. Zijn voorzet was zo verraderlijk dat de keeper zich erop verkeek en twee verdedigers elkaar zodanig in de weg liepen dat ze pas aan de bal kwamen toen deze al over de doellijn was: 4-2. Vitesse zette er nog een tandje bij en kwam via een mooi schot in de kruising terug tot 4-3. SVC bleef echter kalm. Vorige week praatten we onszelf uit en de tegenstander in de wedstrijd. Blijkbaar hebben we ons lesje geleerd, want dit keer bleven we voetballen en zagen we tot ons genoegen dat het de Vitessers waren die het af en toe zo druk hadden met het becommentariëren van hun medespelers en de arbiter dat ze niet meer aan voetballen toekwamen. We bleven gevaarlijk, bijvoorbeeld met een aanval waarbij we eerst op de paal schoten en vervolgens in de rebound op de lat. Een kwartiertje voor tijd joeg Robert achter een verre bal aan. Op overtuiging won hij het duel van zijn veel grotere, zwaardere tegenstander. Zijn eerste doelpoging kon door de goalie nog gekeerd worden, maar Robert gaf niet op en uit een moeilijke hoek wist hij in tweede instantie toch te scoren: 5-3. Vitesse zetten nog een keer aan en kwam terug tot 5-