26-3-2010: Lisse - SVC'08
FC Lisse VE1 – SVC’08 VE1 2-1 (1-0)
Het Andere Eerste vindt geen openingen in Lisser verdedigingsmuur
Aanhaken of afhaken, dat was vandaag het motto van de wedstrijd van VE1. Onze sympathieke tegenstanders uit Lisse (in het plaatselijke dialect schijn je dan te spreken van hunnie) stonden vier punten op ons voor. Alleen een overwinning zou onze titelkansen in stand houden. En dat moest kunnen, want thuis hadden we in de laatste wedstrijd voor de winterstop deze tegenstander van het veld gespeeld. Maar het VE1 van na de winterstop is niet meer het VE1 van voor de winterstop. Ineens morsten we voortdurend punten en daardoor waren we terechtgekomen in de alles of niets situatie van vandaag.
Het Andere Eerste moest dus winnen. En we wilden ook winnen. Maar we begonnen onrustig aan de wedstrijd. In de eerste minuten speelden we elkaar voortdurend verkeerd aan: achter de man, in de dekking, op knie- of strothoogte. En dit niet alleen in de aanval, maar ook als we achterin aan het opbouwen waren. Het slimme Lisse had dit goed in de gaten en zette snel druk. En binnen vijf minuten kwamen ze op die manier op voorsprong. We brachten onszelf weer eens in moeilijkheden en Lisse profiteerde: 1-0. Dit gaf de koploper de gelegenheid om de verdediging en het middenveld samen te trekken rond de eigen zestienmeter. Het is een voetbalopvatting waar liefhebbers weinig waardering voor kunnen opbrengen en het is onduidelijk hoe je er als speler plezier aan kan beleven, maar Lisse laat dit seizoen zien dat een dergelijk catenaccio wel degelijk effectief kan zijn. Veteranen Eén heeft 85 minuten lang gezocht naar openingen in de geel-blauwe muur. Via de vleugels, door het midden, hoge ballen voor de pot, steekpassjes, individuele acties: er was geen doorkomen aan. We hadden ongeveer 80% balbezit en speelden het grootste deel van de wedstrijd op de andere helft, maar we slaagde er nauwelijks in om kansen te creëren. Om eerlijk te zijn: met hun spaarzame counters was Lisse veel gevaarlijker dan wij met ons inspiratieloze beleg van hun vesting. Even leek de wedstrijd toch nog te kantelen. Halverwege de tweede helft lukte het zowaar een keer om één van onze spitsen aan te spelen in het strafschopgebied. Kees draaide zich knap vrij en schoot de bal overtuigend in de hoek: 1-1. Zowel onze elf in het veld, als onze wissels en supporters langs de lijn kregen even hoop. Even later was het echter alweer 2-1. Na een doorgekopte bal kon een Lisse-spits alleen op ons doel afgaan. De onpartijdige scheidsrechter zag daarbij over het hoofd dat de spits op het moment van de doorkopbal buitenspel stond. Ook het vlagsignaal van Henk bracht de arbiter niet op andere gedachten. Zoals hij ook zijn eigen visie had toen Kees binnen de zestien vrij duidelijk naar de grond werd getrokken. Ach, iedereen vergist zich wel eens. Toen Lisse op het Oostersportpark met 5-1 verloor, lag dat volgens hun verslag vooral aan de scheidsrechter. Zo flauw gaan wij hier niet reageren. Als je wedstrijden wilt winnen, moet je kansen creëren en doelpunten maken. Dat deden we vandaag niet en dan moet je niet over anderen gaan zeuren.
Het werd dus geen aanhaken maar afhaken voor Veteranen Eén. Er moeten de komende weken wel heel rare dingen gebeuren willen we nog in de buurt komen van de titel. Daar rekenen we niet op. We kunnen het seizoen dus zonder druk uitspelen en hopen dat we daardoor onze vorm van voor de winterstop terugvinden.