Eindelijk weer een overwinning voor het Vijftiende
Het Vijftiende herstelde zich vandaag goed van de dramatische wedstrijd van vorige week. Misschien had dit te maken met het feit dat good old Henk weer eens de vlag ter hand nam? Dat geeft toch een stukje vertrouwen. Er werd in elk geval hard gewerkt, wat altijd een goed begin is. De coaching was een stuk positiever. Het was af en toe nog wel even zoeken naar de juiste veldbezetting: centraal op het middenveld had Haagse Hout vaak een mannetje meer. Maar echt gevaarlijk wisten ze niet te worden. Nico had op doel een rustige middag en dat kwam goed uit, want hij werd geplaagd door een onwillige kuit en een even onwillige enkel. Het Vijftiende, dat meestal veel moeite heeft om kansen te benutten, was vandaag zeer doeltreffend. Na een kwartiertje was het uit de eerste kans meteen raak: voorzet op maat van Kees D., prima kopbal van Robert. Haagse Hout behield een klein veldoverwicht, maar het was SVC dat opnieuw scoorde. Onze aanval leek al doodgelopen, maar Kees D. kwam toch weer aan de bal en schoot vanuit een moeilijke hoek raak. Aan het spelbeeld veranderde weinig. We hadden het soms lastig, maar scoorden tien minuten voor rust weer. Strakke dieptepass van Jelle, strakke voorzet van Robert en Erik die knap voor zijn man kwam en de bal tegen de touwen kon werken: 3-0.
We realiseerden ons dat de buit nog niet binnen was en bereidden ons voor op een zware tweede helft. Maar binnen enkele minuten hielp Haagse Hout ons een handje. Hun keeper werd bij een corner flink gehinderd, waardoor hij de bal losliet. Hij vond dat hij een vrije trap moest krijgen. Wat hij niet gezien had, was dat hij gehinderd werd door twee medespelers. Toen hij geen vrije trap kreeg, kon de doelman zich niet beheersen. Na wat hij tegen de scheidsrechter zei, was er maar één straf mogelijk: rood. Met tien man konden de gasten ons niet meer onder druk zetten. Na een kwartier kwamen ze nog wel op 3-1, maar binnen een minuut zette Franc ons weer op 4-1 na een goede uitbraak door het midden. Daarmee was de wedstrijd beslist. Sommige Haagse Houters raakten steeds geïrriteerder over hun medespelers, de grensrechters, de scheidsrechter en zelfs over ons. Gelukkig uitten ze dat alleen verbaal en liep het niet uit de hand. Kort voor tijd bepaalde Erik met een prachtige boogbal-volley de eindstand op 5-1. Na het laatste fluitsignaal kon het Vijftiende eindelijk weer eens juichen en dat was een goed gevoel!
